Эҳтиёт барои истифодаи насосҳои винтӣ ва таҳлили камбудиҳои умумӣ

Чорабиниҳои эҳтиётӣ барои истифоданасосҳои винтӣ:

1. Пеш аз ба кор андохтани мошин, аввал самт бояд муайян карда шавад ва самти баръакс иҷозат дода намешавад:

2. Бе муҳити атроф хушк кор кардан қатъиян манъ аст, то ки ба статор зарар нарасонад;

3. Агар насос нав насб карда шуда бошад ё чанд рӯз хомӯш бошад, онро фавран ба кор андохтан мумкин нест ва аввал бояд миқдори мувофиқи равғанро ба корпуси насос ё оби собун рехта, сипас онро бо калиди қубурӣ барои чанд гардиш гардонед;

4. Пас аз интиқоли муҳити дорои часпакии баланд ё гранула ва зангзананда, бо об ё ҳалкунанда шуста, то аз басташавӣ пешгирӣ карда шавад ва аз душворӣ дар оғози кор дафъаи оянда пешгирӣ карда шавад; 5
Дар зимистон, ҷамъшавии моеъ бояд барои пешгирӣ аз яхкунӣ ва кафидан тоза карда шавад;

6. Ҳангоми истифода равғани молиданӣ бояд мунтазам ба курсии подшипник илова карда шавад ва агар дар нӯги чоҳ ихроҷ пайдо шавад, онро сари вақт ҳал кардан ё мӯҳри равғанро иваз кардан лозим аст:

7. Агар ҳангоми кор шароити ғайримуқаррарӣ пайдо шавад, фавран мошинро қатъ кунед. Сабабро тафтиш кунед ва мушкилотро ҳал кунед.

Сабабҳои вайроншавии насоси винтӣ ва усулҳои ҳалли мушкилот: